Afscheid nemen heeft iets verdrietigs maar vaak ook iets moois. En zo gebeurde het precies deze morgen in het Living Museum. Peter van Duppen, initiator en stimulator, stapte met een verbaasde blik onder de vlaggetjes door en kwam samen met zijn echtgenote Maria het volle Living Museum binnengelopen. Om gezondheidsredenen moet hij zijn baan opgeven, maar, zoals hij zelf zei: ‘jullie moeten verder reizen’. Het werd een prachtige ochtend!
Omringd door de mensen die hij gestimuleerd had om in het Living Museum te komen werken, werd hij toegesproken, toegedicht en toegezongen.
Andrea schetste de hele (en lange!) levensloop van Peter bij Reinier van Arkel en bedankte hem voor de talloze initiatieven die hij had genomen waaronder de herstelacademies, het leer-werktraject (IPS), het vrijwilligerswerk, het sportloket en, tijdens de laatste twee jaar, het Living Museum.
Emiel droeg een speciaal voor Peter gemaakt gedicht voor: ‘Peter, man die je nodig had, oprichter, woordvoerder, de man met visie, zijn spirit blijft hier rondhangen’. En Marieke bracht vanachter de piano, en met begeleiding van Arjen op de gitaar, haar lijflied: ‘Jij mag er zijn, ik ben er voor jou’. Hier en daar werd een traantje weggepinkt en iedereen zong op het eind uit volle borst mee: ik mag er zijn!
Arjen zong ook nog een mooi lied, deze keer als singer-songwriter. Hij vertelde dat hij Peter 15 jaar geleden voor het eerst ontmoette, hem tussentijds regelmatig ergens tegenkwam en uiteindelijk met hem meetrok naar het Living Museum. Zijn lied baseerde hij op het trappeleinde. Dat is een keerpunt, het punt op het land waar de ossen omkeren en de grond dus meer aangetreden is. Omdat de grond daar harder is, is die moeilijker te bewerken voor zowel de landman als de os, die ook veroorzaker is. Het staat symbool voor de momenten in ons leven waarin we moeilijke perioden doormaken, op het dieptepunt zijn we dan aan ons trappeleinde.
Niet alleen de kunstenaars van Living Museum namen afscheid van Peter. Ook vele collega’s en andere mensen waarmee hij heeft samengewerkt stroomden het museum binnen, brachten cadeautjes mee en haalden herinneringen met hem op. De makers van het Living Museum hadden een herinneringsboek gemaakt, met daarin van iedereen een persoonlijke kunstwerkje dat met draden door Marieke en Angelique tot een leporello in elkaar is gezet. Op de voorkant prijkten vele P’s, een prachtig en toepasselijk werk van Jolanda. Hij is direct geraakt als hij het ziet. ‘De P,’ zegt hij, ‘is een rode draad in mijn manier van werken, in contact komen met elkaar en verbinding maken. Die P staat voor parkeren, op tijd even afstand nemen. Veel mensen hebben ooit samen met mij op een parkeerplaats gestaan. Kijk maar of je soms zelf even een parkeerplaats kunt vinden!’
Er was ontzettend veel waardering voor alles wat Peter al die jaren gedaan heeft, dat was goed zichtbaar in de warme en liefdevolle manier waarop afscheid van hem genomen is.
Lieve Peter, we gaan je missen! Enorm bedankt voor alles wat je voor ons hebt betekend en we hopen dat je nog eens aanschuift voor een bakkie koffiekunst!