Eén keer in het kwartaal wisselen de Living Museum ‘stamgasten’ hun maakprocessen uit. Hoe is het creatieve proces gegaan, wat heb je ontdekt, wat is nieuw voor jou, hoe hebben we elkaar kunnen beïnvloeden. En hoe dan? Omdat we elkaar al aardig kennen is veel persoonlijks ook bespreekbaar. Deze morgen wandelt Marieke binnen, zij geeft sinds kort ‘creatieve vorming ’ op twee basisscholen. Tussen de scholen blijkt een groot verschil te bestaan in het pedagogisch klimaat, open en gesloten. Bij de ene school gericht op beloning en waardering, op de andere op het geen fouten mogen maken. Dat heeft gevolgen voor de bereidheid van de kinderen om met de activiteiten in de lessen mee te doen. Marieke is dus het wiel aan het uitvinden om alle kinderen bij haar lessen betrokken te krijgen.
Tien uur. Huib bijt de spits af. Leest een zelfgeschreven lichtvoetige, humoristische analyse van het functioneren van politici voor. Daarna uitleg over een meegenomen schilderij en een meer autobiografisch gedicht.
Harold laat zijn laatste tekeningen zien, voor het jaarverslag van de Familiebetrokkenenraad en de kaarten die hij heeft gemaakt. De kerstkaarten die hij maakte en verstuurde waren een inspiratie om weer met kaarten te experimenteren. Tekeningen gecombineerd met decoratief ‘pakpapier’ bijvoorbeeld
Teja is druk bezig geweest met textiele werkvormen. Twee verhalen voor het Labyrint heeft zij met verschillende materialen uitgebeeld. Het verhaal van het jongetje dat zich nog de knallen herinnert uit de oorlog waarbij verzetshelden werden gefusilleerd en de Brabanders die bang waren voor de V1’s die ook in hun buurt zouden kunnen ontploffen. Dat ze maar voorbij mochten vliegen. Daar hadden ze een schietgebedje voor: ‘Ons lieve vrouwke (Maria) gif ‘em (de V1) nog een douwke’.
Arjen voert een rap uit: ‘Vervlieging van het wantsenland’. Hij gebruikt het wantsenland als metafoor, puttend uit zijn eigen levensloop. Ruag de opperwants gebruikt in de rap teksten als ‘ik ben er om jou te redden’, ‘alles komt goed, alles wordt opgeruimd’ tot dat optimisme een ommezwaai maakt tot een verloedering waarbij de aarde ten onder gaat. Het heeft wel iets weg van een bijbels verhaal of een Grieks drama.
Arjen leest daarna een bericht voor van Judith en Jente die volop bezig zijn met hun Labyrint project, een doolhof van doek waarop verhalen van bewoners uit Vught, Helvoirt en Cromvoirt in textiele werkvormen worden uitgebeeld. Het project nadert zijn eindfase. Daarom zijn Judith en Jente vandaag niet aanwezig. Er zijn 800 verhalen verzameld en zo’n 1000 mensen hebben meegewerkt aan het Labyrint. Bezoekers van het over het enige tijd tentoongestelde Labyrint kunnen genieten van de (soms emotieopwekkende) beelden, kunnen er over nadenken en met elkaar in gesprek raken. Bijna alle Living Museum leden hebben diverse bijdragen geleverd aan het Labyrint.
Caroline leest één van haar ‘puntige’ levensgedichtjes voor. Emiel draagt o.m. een gedicht voor met de titel: ‘De honing, zoete beloning, boeienkoning’. Het gaat over het minder nodig hebben van softdrugs, liefde maakt die verslaving overbodig.
Marieke gaat in het jeugdcentrum Elzenburg aan de slag met een workshop Collageboekjes, waarin de deelnemers hun wensen voor 2025 kunnen weergeven. Arjen heeft al diverse workshops gegeven aan jongeren in dat jeugdcentrum en in het Living Museum zelf: tekenen van ‘Superhelden’.
HD 211224