Maar ik realiseer me nu – éindelijk – na jarenlang veel te hard mijn best doen, dat het andersom is. Want mensen willen niet kapot. Ze kunnen alleen niet meer verder met het gecreëerde construct. Het construct dat ooit nodig was om te overleven. Ik vind het een eer dat mijn tekeningen nu gezien worden, op een plek die zo herstellend kan zijn; het GGZ gebeuren. Maar ik kan en wil er verder niet meer bij betrokken zijn. Ik heb twee keer bij het Living Museum de sfeer geproefd, maar heb moeten besluiten er weg te blijven.Ook wil ik, als ik heel eerlijk ben, zover mogelijk van Park Voorburg vandaan blijven. Het is de plek waar ik ooit met m’n ziel onder m’n arm, de draad in mijn leven probeerde op te pakken. Het is een traumatische plek voor mij. Ondanks de schoonheid van het groen en de monumentale waarde. Ik hoop dat mijn werk verder voor zichzelf spreekt en het u dan weer aanspreekt. Elle Het was in vele opzichten een andere Rebushalte bijeenkomst …