Het regende. Geen mooie dag om een feestje te vieren. En toch gebeurde dat in de Rebushalte. Daar stond te midden van de meegebrachte paraplu’s een stralende Ro in het middelpunt van de belangstelling. Bewoners en gasten waren gekomen om deze gebeurtenis luister bij te zetten. Uit de luidspreker klonken de muziek en stem van Bob Marley. De levensgrote tekeningen van Ro, zo groot als reclameborden, werden door de aanwezigen met bewondering bekeken.

Walter van der Velden, bedenker en ‘uitvoerder’ van de Rebushalte zei in zijn openingspraatje: ‘Een tekening van Ro herken je meteen. Er komen vaak dezelfde figuren in voor. Leden van het koninklijk huis, Boeddha, Bob Marley, zijn familie en moeder Maria die voor Ro heel belangrijk is’. En: ‘Volgens mij is Ro een van de meest trouwe en productieve bezoekers van het Living Museum’. En ja, de dagen dat het Living Museum open is, komt Ro op zijn vaste plek een tekening maken. De spullen waar hij mee werkt blijven altijd op zijn tafel liggen. Is zijn tekening eenmaal gemaakt dan vertrekt hij weer. Je zou kunnen zeggen dat Ro opvalt door zijn onopvallendheid, rustig tekenend aan zijn ‘eigen’ tafel. En toch, als hij er eens niet is: ‘Is Ro er vandaag niet?’ dan wordt hij gemist. Zo brengt hij een vaste structuur aan in zijn dagelijkse leven, maar in zekere zin ook in dat van de ‘vaste’ makers in het Living Museum.

Na de opening liep iedereen naar de Stenen Hut waar nog (na)gepraat kon worden met koffie/thee en gebak. Ben je nieuwsgierig naar het levensverhaal van Ro, luister dan naar de podcast ‘Het wachten waard’ hier op de site van het Living Museum Vught.