Inleiding

Wij, leden van het Living Museum Vught, zouden zo anderhalf uur op het toneel kunnen staan om de bezoekers te vermaken met onze kunstwerken.  De verhalen erachter, uitleg over het ontstaan, het maakproces, de techniek, achtergronden.  Maar vooral de creatieve verbeelding zou toeschouwers boeien en meeslepen. Weliswaar niet in het theater maar wel in het Living Museum vond 24 april 2024 zo’n happening plaats. Een waar kunstwerk!

Kunstroute

Anja en Huib vertelden enthousiast over de kunstroute in de Muntel. Anja stond met haar houtskool schilderijen in een ruimte in de herstelacademie ‘De Stijl’ en had van 11.00 uur tot 16.30 uur bijna doorlopend belangstellende mensen op bezoek gehad, die dingen herkenden in haar werk. Zoals een mevrouw die bij het zien van een schilderij dit associeerde met de drukte in het hoofd van haar dochter. Huib had de mensen thuis ontvangen. Er waren zo’n 40 mensen langsgekomen die hem veel complimenten gaven. Een oudere meneer en zijn vrouw hadden commentaar op zijn verlichting gehad, wat dan wel een beetje als een inbreuk op zijn privacy voelde. Over de faciliterende organisatoren waren zij heel tevreden.
Op 29 juni is er weer een kunstmanifestatie in ‘De Stijl’.  

Kale Bas en zijn compressor (psychiater)

Arjen liet op zijn meegebrachte beeldscherm een humorvol videofilmpje zien met de begeleiding van rapteksten. Een absurd verhaal over kale Bas die een psychiater opzoekt omdat hij een hekel heeft aan hoofdhaar. Even later scheren ze samen iedereen die ze tegen komen kaal. Inclusief de hond van een handhaver. Als er een luizenplaag uitbreekt vindt niemand het niet meer erg kaal te zijn, zijn de mensen juist blij dat ze kaal zijn. Totdat er luizen komen die kleding/textiel eten. De mensen trappen zoveel mogelijk luizen dood maar iedereen is uiteindelijk naakt. Het RIVM adviseert om thuis en binnen te blijven. De woede van de mensen keert zich tegen kale Bas en zijn compressor. Arjen gaat met een andere kunstenaar met deze videofilm gecombineerd met de raps en een complete verkleed act optreden in kunstcafé ‘De Duivel’ in Amsterdam. Het is een thema met een krankzinnige redenering. Maar zo gaat dat soms bij mensen. Bij Arjen zit ook altijd enige maatschappij kritiek in zijn kunstwerken concluderen we als we napraten over zijn presentatie. Een nieuw project staat al weer op stapel: wantsen met spinnen!

Anja: vlindertheorie, de wiskundige chaostheorie.

Anja heeft twee nieuwe werken meegenomen: een vrouwenportret met een symmetrisch vlindermotief in haar haar en een kind dat met verwonderde blik naar de blaasbellen om zich heen kijkt. Over het eerste schilderij zegt Anja: elke willekeurigheid heeft een wetmatigheid. Dat is iets om vast te houden, zo ook de vlinder een wetmatig patroon heeft. Het portret van het kind met de zeepbellen om zich heen heeft iets kwetsbaars en zachts, een fase in Anja’s leven die een positieve ontwikkeling laat zien. Daarna toont Anja ons een etstechniek in een plastic plaatje. Een tekening van Atlas met mensen op zijn rug die niets meer zelf kunnen doen. Wij willen graag een workshop van Anja om die techniek te leren. Iedereen is daar enthousiast over.

Caroline: gedichtje

Na alle ellende
die is geweest
sta ik weer met beide benen op de grond.
Alles gaat weer beter
Als er hulp wordt aangeboden
dan pak ik die met beide
handen aan
nu hoef ik niet meer bang te zijn
ik durf nu.

Emiel: gedichtenbundeltje

Het zijn een aantal gedichten over poëtisch vuur, het contrast tussen donker en licht, langzaam is snel en eindigt bij de ronde tafel van koning Arthur. Mooie en bijzondere associaties, zoals ‘het leven gaat als een straaljager voorbij’. Het onderstaande gedichtje gaat over het Living Museum en Emiels gevoel daarbij.

Ik zie door mijn fantasie
De ridders aan de ronde tafel
Plaatsnemen
In neem niet de benen
Ook al heb ik hier geen bereik
We zijn allen gelijk
Geen gezeik

Judith: labyrint

Judith legt nog eens uit wat de bedoeling is van het labyrint, hoe het zal gaan werken als kunstwerk dat op diverse plaatsen in Vught, Helvoirt en Cromvoirt tentoongesteld gaat worden. Verwerking van verhalen uit het dagelijkse leven of bijzondere gebeurtenissen uit het leven van mensen worden verwerkt in textiele beelden, gemaakt door vrijwilligers op diverse plaatsen in genoemde dorpen.

Huib: van A naar B

Huib had niet echt iets voorbereid maar na enig aandringen las hij een klein in de trein geschreven reisgedichtje voor en ging er een bijzondere foto van chocoladepapier rond.

Harold: lino’s en tekeningen

Harold vertelde dat deelname in het Living Museum en zijn creatieve proces begonnen nadat hij een briefje vond van zijn overleden vrouw met een uitgeknipt vogeltje erop. ‘Nu vliegt dit vogeltje nog maar alleen, lieve Harold’ stond erop. Een reeks objecten met zelfontworpen vogeltjes volgde: kaarten, groot en klein met uitgeknipte vogels en vissen, lampionnen, een ‘vogelwiel’. Totdat Angelique, zij heeft vanaf het begin meegedaan in het Living Museum maar is nu haar eigen weg gegaan, hem uitdaagde. Ze gaf een reststuk linoleum om te bewerken. Met één rechte kant. Dat werd een ‘vogeltotempaal’, geïnspireerd op de cultuur van de Indianen.

Daarna hield het lino snijden en drukken niet meer op: fantasiefiguurtjes, vogels natuurlijk, schildpadden, herfstbladeren, ‘echte’ totempalen en wat  losse lino’s van een kikker, een speelgoedje. Om lino’s te maken moeten er tekeningen gemaakt worden. Zo ontstonden er hele reeksen tekeningen over allerlei onderwerpen, mensfiguren met een dierenkop, vervoermiddelen, insecten, keukengerei (idee van Teja), vissen, katten. Elke tekening heeft iets afwijkends/bijzonders en bijna alle tekeningen hebben een optimistische vriendelijke uitstraling, vonden de LM-leden.
Arjen stak zijn bewondering niet onder stoelen of banken en benadrukte dat leeftijd blijkbaar niets hoeft te zeggen over opborrelende creativiteit. Daar kon iedereen wel mee instemmen. Na Harolds verhaal constateerde hij dat zijn creatieve vrouw na haar dood zijn muze was geworden, ze had  haar kunstzinnige stokje doorgegeven.

En, niet te vergeten dankzij de dienstbare opstelling van Eva en Jolanda verliep alles weer op rolletjes. Zo werd het weer een ‘Bakkie Kunst’ waar we als ‘makers/stamgasten’ van het Living museum trots op mogen zijn!                                                                                                       

HD 250424