Ik ben Marieke van Riel en ik ben schrijver, beeldmaker, zinzoeker en zinvinder.
Dat laatste vertelt meteen waarover mijn werk gaat: ik zoek naar zin. De zin van wat er leeft in mij en om me heen op aarde. De zin van het leven in het algemeen. Maar zeker ook zin hebben in leven.

Ik zie het leven als atelier, waarin gespeeld en ontdekt mag worden en ik mij vrij mag uiten zoals ik ben en dat graag wil. Voor mij is dat vaak in taal, fotografie en klank (stembevrijding).

Voor mij is het Living Museum een heerlijk inspirerende plek om anderen te ontmoeten en me te laten voeden door deze verbinding, de gesprekken die ik heb, het werk van anderen dat ik zie. Door hier naartoe te komen, gun ik mijzelf te onderzoeken wat er nog meer in mij en mijn kunst zit. Ik raak ook erg geïnspireerd door technieken die andere kunstenaars gebruiken!
Het Living Museum voelt als een bedding om onze kunst te laten zijn. En ook, ons als mens te laten zijn, met alles in ons.

Op dit moment werk ik aan een project over Voorburg, mijn opa en mijzelf.

Ik ontdekte dat mijn opa (die inmiddels 109 zou zijn) drie keer op Voorburg verbleef. Een keer voor de oorlog, en twee keer daarna. Dit tekstje vertelt mijn fascinatie:

“Mijn opa was hier, TOEN.

Waarom? Ik heb geen idee.

Wat ik wel weet, is dat hij ook in mij zit.

Ik, een deel van mij, was dus al vaker hier. TOEN.

Net als de aarde waarop we lopen, de bomen die hier staan, die lucht die we inademen.

Wat als ik NU, in mij, in die aarde, die bomen en die lucht zoek naar zijn verhaal… (waar of niet)

En misschien wel het mijne.”

In dit project schrijf ik teksten die ik verbind met fotografie en illustratie. Mijn idee is hier een uitklap-collage van te maken.

[Meer over het werk van Marieke vind je hier]