Ik ben Judith Abels, moeder van Guido en Raes en partner van Maarten. Ik ben op gegroeid met kunst, de hei, bossen en de rivier de IJssel aan de rand van de Veluwe. Mijn liefde voor textiel en papier is van generatie op generaties daar gegroeid. Ik werk o.a. graag met textiel, papier en ijzerdraad. Materialen die voor mij raken aan schoonheid, imperfectie, tijdelijkheid, incompleetheid, vergankelijkheid en identiteit. Materialen die door het bewerken, verven, bedrukken, vouwen, etc. veranderen en een verhaal helpen vertellen.

Een levendige plek waar ik me altijd thuis voel

Toen ik van het living museum hoorde was ik direct enthousiast. Het was online en er was al een lege ruimte die we nog niet konden bezoeken door corona, het klonk eigenlijk te fijn om waar te zijn. Nog geen anderhalf jaar later is het een levendige plek waar ik me altijd thuis voel en waar mensen aan het werk zijn of koffie drinken of een boek komen lenen. Het is een plek waar ik me welkom voel en wat inspireert door de vele mooie mensen met verschillende disciplines, ervaringen en achtergronden, maar ook de plek zelf, met de mooie bomen, de grassen en de bloemen, de grote ramen, de fijne planten binnen en de vele mensen die binnen lopen en weer gaan. Ik ben theaterontwerper en misschien wel een ‘social artist’, ik hou van de dynamiek van mensen en de verhalen over wat hen beweegt. Ik hou ervan met anderen samen te werken, te leren van verschillende generaties en samen te maken, ook al doet ieder zijn eigen ding, of met verschillende mensen werken aan kunstprojecten, theater in allerlei vormen, educatie voor scholen en workshops.

Voor mij is het living museum een bijzondere plek; het heeft een lang gekoesterde droom laten ontwaken en na veel schrijven en samen werken met o.a. Dian, Heleen en Jente hoop ik in het najaar te mogen starten met een groot textiel kunstwerk voor en door mensen uit Vught. In september hopelijk meer daarover.

[Meer over het werk van Judith vind je hier]